در اين روايت آمده : سائل مىگويد : محضر امام عليه السلام عرضه داشتم از كجا دست را واجبست قطع نمود ؟ حضرت انگشتان مبارك را باز فرموده و اظهار نمودند از اين‌جا ، يعنى از مفصل كف دست و انگشتان . و نيز فرموده امام صادق عليه السلام در روايت ابو بصير : حضرت در اين روايت فرمودند : قطع از وسط كف لازم بوده و نبايد انگشت شصت را قطع نمود . لازم بتذكر است كسى كه انگشتان دستش ناقص است از نظر حكم فرقى نيست بين آنكه خلقتا نقص عضو داشته يا بواسطه عارضه و حادثه‌اى انگشتانش ناقص شده باشد . قابل توجه آنكه اگر كسى انگشتانش بيش از مقدار معمول بود قطع آن جايز نيست زيرا حكم محمول بر مقدار متعارف و معمولى است ، بنابراين اگر باقى گذاردن اين انگشت زائد موقوف بر قطع نكردن يكى از انگشتان معمولى باشد واجب است جهت محفوظ گذاردن آن انگشت مزبور را نيز نبرند . سپس مىفرماين : اگر از مچ در يك دست دو كف روئيده باشد لازم است انگشتان كف اصلى را بريده و آنديگرى را به حال خود باقى بگذارند مشروط باينكه كف اصلى از فرعى ممتاز و مشخصّ باشد و در صورت اشتباه امر مشكل مىشود . قوله : الواجب فى هذا الحدّ : يعنى حدّ سرقت .